VAN81 | Patricia Vermunt-Koppelaar, Meelstraat 1 | Zierikzee

Creatief van kinds af aan

β€˜Als kind was ik al bezig met tekenen, kleuren en knutselen. Altijd creatief bezig. Op het voortgezet onderwijs kreeg ik tekenles van een leraar die zei β€˜jij bent een Koppelaar, jij kan dat’. Dat zei hij trouwens tegen iedereen πŸ˜‚ maar daardoor kreeg ik wel dat beetje zelfvertrouwen. Ik vond tekenen zo leuk om te doen!’

β€˜Mijn broer ging naar een open dag van het Grafisch Lyceum in Rotterdam. Hoewel ik nog maar in de 3e klas van de middelbare school zat, en nog geen vervolgopleiding hoefde te kiezen, ging ik met hem mee. Toen wist ik al: DAT WIL IK OOK! Het was destijds een opleiding wat voor 40% uit tekenvakken bestond. Nu is dat misschien hooguit nog maar 5%.’

β€˜Om die reden wilde ik dus graag naar die opleiding toe: tekenen. Ik had toen nog helemaal niet in de gaten dat ik als grafisch ontwerper hele dagen achter de computer zou zitten. Daar kwam ik pas achter toen ik stage ging lopen. Ik vond het werk wel heel erg leuk, maar uiteindelijk is de situatie zoals die nu is, ongeveer 50% grafische opdrachten en 50% schilderwerk, voor mij Γ©cht ideaal.’

β€˜Als ik nu een aantal dagen achter de computer heb gezeten, en ik kan me daarna weer volledig focussen op een schilderij, komt dat de creativiteit ook weer ten goede. Na het schilderen is mijn hoofd weer leeg en kan ik weer helemaal fris aan de slag op de computer!’

β€˜Vroeger schreef ik in vriendenboekjes altijd dat ik tekenaar wilde worden, of ik wilde iets met dieren gaan doen. Ik doe het nu alle twee! Liefde voor dieren heb ik altijd gehad, dat uit ik nu in mijn schilderijen.’

β€˜Mijn broer is uiteindelijk ook grafisch ontwerper geworden. Tekenen doet hij niet, al zou hij dat wel kunnen, maar creatief is hij wel!’

Atelier in Huis de Haene

β€˜Het is heel bijzonder om je atelier in het oudste huis van Zierikzee te hebben. Een unieke kans op een unieke locatie. Ik ben VAN81, een groentje vergeleken bij dit huis want dat dateert van begin 14e eeuw, van oorsprong een koopmanshuis. Vanwege de ouderdom is het een monument van bijzondere cultuurhistorische waarde.’

β€˜Dat ik nu hier mijn atelier heb, dank ik aan Michelle Nowland. Zij zit aan de andere kant van het pand, haar entree van Pop up den HaeneΒ  is naast de Zeeman in de Poststraat. Zij heeft het hele pand in beheer. Het is van de Gemeente en, voordat Michelle het in beheer kreeg, stond het leeg. Voor het straatbeeld is het natuurlijk veel leuker als hier iets in zit, leegstand schieten we niets mee op. Nu gaan de deuren open, de kranen worden gebruikt en we houden het een beetje schoon. Doordat we samen de kosten delen is dit goed te behappen.’

β€˜Op het moment dat de Gemeente het pand verkoopt, hebben ze het recht om ons er per direct uit te zetten. We zijn geen officiΓ«le huurders, maar hebben het pand in bruikleen. Aan de ene kant dus spannend dat je niet weet hoe lang je hier mag zitten. Aan de andere kant is Michelle nu al ruim 3 jaar beheerder, dus wie weet duurt het nog wel een paar jaar. Mochten we er toch in een keer uit moeten, dan kunnen ze de tijd die we hier gehad hebben nooit meer van ons afnemen.’

Arie Roon

β€˜Omdat het pand destijds voor Michelle alleen te groot was, heeft zij 3 jaar geleden Arie Roon en mij benaderd. In dit atelier, aan de kant van de Meelstraat, heeft eerst Arie gezeten. Arie kon geweldig goed schilderen! Hij zat hier al een jaar, en ik werkte vanuit het atelier bij Michelle. Uiteindelijk heb ik ook nog een tijdje bij Arie in het atelier gewerkt. Arie is helaas twee 2 jaar geleden plotseling overleden, nog maar 40 jaar oud. Na zijn overlijden ben ik weer terug gegaan naar het atelier van Michelle, het voelde niet goed om tussen zijn spullen te werken. Een paar maanden later zijn Arie z’n spullen door de familie opgehaald. Toen het weer leeg was ben ik weer gaan werken in dit atelier. In het begin voelde dat raar want het ademde Arie, maar na verloop van tijd voelde het steeds meer als mijn eigen plek. Vergeten doe ik hem natuurlijk nooit.’

De Meelstraat

‘De Meelstraat is ook nog eens een hele fijne straat, lekker rustig. Je hebt hier niet echt het winkelende publiek, hier komen de mensen die de cultuur van Zierikzee aan het opsnuiven zijn. Of een bezoek gaan brengen aan het Stadhuismuseum. Kan ook zijn dat ze op de heerlijke lucht afkomen van De Man Die Bakt natuurlijk πŸ˜‚ Ik heb dus best wel aanloop en verkoop ook wel goed. Doordat mijn atelier hier is ben ik zichtbaar, dat maakt het heel erg leuk. Ik ontmoet op deze manier heel veel aardige mensen, en heb al menigmaal verdrietige, mooie en bijzondere verhalen gehoord. Zo is er ook eens een keer een Duitse man geweest, die op 1 dag 300 km heen en 300 km weer terug naar huis reed, om in mijn atelier een schilderij op te halen als verrassing voor zijn vrouw. Dat is toch super bijzonder?!’

Inspiratiebron

β€˜Ik woon niet in de binnenstad, maar wel heel groen aan de rand van Zierikzee vlakbij de Levensstrijdweg en Plan Tureluur. Daar zitten zoveel vogels. Daar komt veel van mijn inspiratie vandaan. Met twee stappen sta ik aan de Oosterschelde, fantastisch vind ik dat!’

β€˜Ben geen schilder die wereldproblemen op het doek vastlegt. Wil juist laten zien hoe mooi de wereld is. Als ik iets aan mijn muur zou willen hangen, dan moet dat iets moois zijn om naar te kijken Γ©n waar je blij van wordt.’

β€˜Afgelopen januari heb ik mezelf uitgedaagd: iedere dag van de maand een vogel tekenen of schilderen. Wat doet een mens zichzelf aan…Was best een klus, maar op 31 januari had ik toch maar mooi 31 vogels geschilderd. Heb er een expositie van gemaakt. Vlak daarna barstte corona los. Jammer, maar gelukkig is de helft al verkocht, vanochtend toevallig nog 2 stuks van deze collectie.’

β€˜De Kunstroute Havenkwartier Zierikzee vind ik een enorm leuk initiatief. Ik heb er ook een jaar aan deel genomen. Maar ik moest keuzes maken. Ik heb ook nog een man en 2 kids… Ik ben ook vaak op zaterdag open, de Kunstroute is op een zondag. Het was gewoon niet goed te combineren met mijn gezin.’

β€˜Ook organiseer ik met Kunstpoort ieder jaar een expositie in de Borrendamme, meestal in maart of oktober. We bekijken met alle deelnemende kunstenaars welke datum het beste voor iedereen uitkomt. Dat loopt dit jaar hoogstwaarschijnlijk ook in de soep vanwege de geldende RIVM richtlijnen.’

Zierikzee

β€˜Ik ben geboren en getogen in Zierikzee, op de wereld gekomen in het voormalig Rode Kruis ziekenhuis. De sfeer in Zierikzee vind ik heerlijk! Ik hou heel erg van de oude gebouwen, en de seizoenswisselingen. In de winter is het hier heerlijk rustig. In de zomer zijn de toeristen er weer, lopen lekker relaxed op hun slippertjes door de stad. De stad bruist dan gewoon. Dat heb ik me eens te meer gerealiseerd toen we die twee maanden stil stonden tijdens de lockdown. Al die uitgestorven straatjes, dat deed me gewoon zeer. Ik miste de toeristen echt.’

β€˜Mijn atelier is het allermooiste plekje Zierikzee …ik oefen hier mijn passie uit. Ik schilder in het oudste huis met een heerlijk sfeertje en lekker rustig. Voel me Γ©cht bevoorrecht hier te mogen werken!’