Eva ten Have | EVA Per Donna Fashion Boutique, Melkmarkt 5 | Zierikzee

Zeeuwse roots

‘Ik ben geboren en getogen in Rotterdam, maar de roots van mijn vader liggen in Goes. Zo is er dus altijd al de binding met Zeeland geweest. Ook familie die in Vlissingen woont. Mijn ouders besloten op een zeker moment naar Ouddorp te verhuizen, en onze vakantiewoning daar te verbouwen tot een permanente woning. Ik woonde nog thuis dus verhuisde ik mee met de wens mijn opleiding en hobbyโ€™s in Rotterdam te kunnen blijven doen. Het duurde niet lang voor ik gesetteld was en mijn wens om terug te keren naar Rotterdam vervloog snel. Ik heb Paul, mijn man, hier leren kennen. Hij had meer binding met Schouwen-Duiveland vanwege zijn werk (werkzaam in de Yacht-industrie). Zodoende zijn we vanuit Ouddorp op dit eiland terecht gekomen.’

‘Ik wilde graag een boutique in dameskleding beginnen, en ben je volop bezig met de vraag waar je je wilt gaan vestigen. Zierikzee heeft natuurlijk toch een hele leuke centrumfunctie, de keuze was dan ook snel gemaakt. In september 2009 kregen we de sleutel, in oktober zijn we open gegaan.’

EVA Per Donna

‘We zaten heel lang te prakkiseren over een naam voor onze fashion boutique. Toen zei Paul: โ€˜Waarom noem je het niet gewoon EVA, dat is lekker persoonlijk en iedereen weet gelijk wie je bentโ€™. Eva was natuurlijk ook nog eens de eerste vrouw op aarde. Hier hebben we in ons eerste logo nog een beetje mee gespeeld door het toevoegen van een klein vijgenblad, toch een beetje de eerste bedekking. Dat was het toch niet helemaal vonden we later ๐Ÿ˜‰ Alleen EVA vond ik wel heel erg kort, klinkt zo maf als je de telefoon opneemt ๐Ÿ˜‰ Bovendien moet je bij de Kamer van Koophandel een unieke handelsnaam registreren. Er bleken al diverse andere bedrijven, zoals lingeriewinkels, met de naam EVA. Toen viel alles eigenlijk samen met Per Donna. Veel mensen vragen of ik Italiaans ben, maar nee Per Donna betekent gewoon voor dames.’

Achtergrond

‘Nee, ik heb niet altijd in de kledingbranche gezeten, dat is via omwegen gegaan. Ik heb een studie aan de modeacademie gevolgd, gevolgd door een studie Nederlands. Best apart, maar ik vroeg me eigenlijk af wat ik nou met die kunstzinnige studie kon gaan doen. Het was echt een creatieve studie, waar de zakelijke kant een beetje achterwege bleef in die tijd. Mijn oom was ook kunstenaar, en dat was toch wel een beetje moeizaam bestaan. De keuze voor een studie Nederlands volgde na adviezen vanuit mijn middelbare schoolopleiding, omdat ik altijd interesse had voor literatuur. Die kant van de studie vond ik dan ook erg leuk, maar de pedagogische en educatieve kant, waarop de nadruk van deze studie lag, lag mij totaal niet. Ik wilde niet het onderwijs in, wilde toch graag weer terug de modewereld in. Ik ben toen gaan werken in Rotterdam in een kledingzaak, waar ik veel heb geleerd, maar ook heb gezien hoe ik bepaalde dingen echt niet wilde doen.’

‘De droom een boutique te hebben, met eigen collecties, had ik sinds het begin van mijn opleiding altijd al wel. Ik wilde niet werken in grootschalige modebedrijven, persoonlijk en kleinschaliger past meer bij mij. Eenmaal gestart in Zierikzee, ontdekte ik al heel snel dat het maken van een eigen collectie eigenlijk bijna niet te doen is. Daar kom je gewoon handen en tijd voor te kort! Ik bemerkte ook het plezier van het inkopen van bijzondere collecties alsook het adviseren van klanten. De klant blij de deur uit laten gaan. Ik ben gecertificeerd stylist voor kleur-en stijladviezen, dat pas ik uiteraard ook toe in de winkel tijdens mijn verkoopadvies.’

‘Dat was ook eigenlijk altijd mijn intentie: dames van een eerlijk kleding advies voorzien. Iemand echt nog mooier de deur uit zien lopen, misschien zelfs een stukje zelfverzekerder. Het klinkt misschien oppervlakkig, maar als je iets moois aan hebt dan voel je je vaak al heel goed. Dan zit je lekker in je vel en denk je โ€˜kijk eens, ik mag er zijnโ€™. Dat straal je dan ook uit. Als de binnenkant gezond is en straalt, mag de buitenkant ook stralen toch?’

Assortiment

‘We hebben een mix van merken. Van start gegaan met een aantal Italiaanse merken, maar de laatste jaren ook Scandinavische en Nederlandse merken. De meeste wel echt boutique-merken, zoals onder meer Dante 6, Japan TKY, Minus Fashion, Rosemunde Copenhagen, Knit-ted en Ana Alcazar. In die mix vind ik het belangrijk dat het vooral voor die Nederlandse dames goed zit. Ik vind heel veel Italiaans en bijvoorbeeld Spaanse merkjes ook echt heel leuk, maar vaak zijn de pasvormen niet geschikt voor de langere Nederlandse of Noord-Europeaanse dames. In de Randstad vindt je een meer multiculturele samenleving met dus meer diversiteit in de bouw van vrouwen. Hierdoor kun je dus meer diversiteit in je merkenpakket aanbrengen. Hier moet je, met een wat meer Noord-Europese bouw bij de vrouw, gewoon wat meer rekening houden met je inkoop wat betreft snit en pasvormen. Daar probeer ik wel op te letten, hoewel dat niet altijd kan. Bovendien gaat een merk maar tot een bepaalde maat.’

Zierikzee

‘Zierikzee heeft iets heel persoonlijks. Zoals eerder gezegd kom ik uit Rotterdam, waar het individu veel meer centraal staat. Wat ik hier zo leuk en gezellig vind, is dat de meeste mensen elkaar groeten op straat, of je ze nu kent of niet. Er is altijd wel even een โ€˜goedemorgenโ€™. Er hangt een gezellige vakantiesfeer, ook als het geen vakantietijd is. Het is een stadje wat heel erg die vakantiesfeer uitademt, loop je langs de terrassen zitten mensen lekker koffie te drinken en te genieten. Voor mijn gevoel zou dit stadje ook zo maar in bijvoorbeeld Portugal kunnen liggen. Zoals ik de skyline van Rotterdam prachtig vind, zo vind ik de skyline van Zierikzee ook zo prachtig. Als je aan komt rijden of fietsen, dan zie je die hele karakteristieke torentjes van Zierikzee al overal bovenuit steken. Dat vind ik zo bijzonder.’

Zonnemaire

‘Zelf wonen we in Zonnemaire. Een uniek dorp en anders dan elk ander dorp in Zeeland. Het doet mij altijd heel Frans aan. Waar andere dorpjes er vaak heel keurig en geordend eruitzien als je er doorheen rijdt, fietst of loopt, kan Zonnemaire een beetje rommelig aandoen. Maar daar heeft elke bewoner dan wel weer heel veel zorg en aandacht aan besteed ๐Ÿ˜‚ Het heeft een chaotische charme, de een heeft stokrozen staan die alle kanten opgroeien, bij de ander staan 100 potten met verschillende soorten bloemen voor het huis, en weer een ander heeft een mooie klimroos over de gevel groeien. Er heerst een hele harmonieuze en gezellige sfeer. Klinkt raar voor anderen misschien, maar Zonnemaire bruist. De gemeenschap probeert veel te organiseren en er is altijd wat te doen bij de Ouwe Smisse. Van die grappige kleine dingen als even zwaaien naar de mensen die je โ€™s ochtends onderweg allemaal tegenkomt als ik naar de winkel fiets, alsook op de weg terug, maakt het reuzegezellig en sfeervol. Dat is toch heerlijk thuiskomen! Het is een ludiek plaatsje, waar veel artistieke en muzikale mensen wonen.’

‘Alle toeristische trekpleisters spreken wel voor zich op Schouwen-Duiveland. Bijzondere plekjes die ik altijd iedereen aanraad om te bezoeken. Wat ik erg mooi vind is als je van Scharendijke, den Osse, Brouwershaven over het grindpad bovenlangs loopt langs het Grevelingenmeer. Dan kun je helemaal door tot aan Zonnemaire en loop je grotendeels langs het meer waar het uitzicht zo magnifiek is! Dat voelt nog als onontdekt. Het licht wat daar ook op dat water schijnt is zo bijzonder af en toe, dan lijkt het wel azuurblauw! Als ik daar sta dan vraag ik me weleens af waarom je nog naar de Cรดte dโ€™Azur zou afreizenโ€ฆ’

Hobby’s

‘Heel veel eigenlijk. Maar mijn liefste hobby, die is uitgegroeid tot veel meer dan een hobby, is zingen. Het repertoire is heel breed van jazz tot lichte pop tot klassiek. Een echt klassiek repertoire heb ik niet hoor, ik zing niet eventjes een gehele opera. Maar er zijn een aantal klassieke stukken die ik wel heel mooi vind om te proberen. Popmuziek ook, vaak als leermoment waarmee ik mijn stembereik kan oefenen. Op het moment treed ik weinig op, maar dat wil ik langzamerhand wel weer wat vaker doen. Vroeger best wel regelmatig samen met mijn vader, die speelde bijna semiprofessioneel piano. Dan traden we samen op, of met een klein combootje. Naarmate mijn vader wat ouder werd, ging dat wat moeizamer. Helaas is hij 2 jaar geleden overleden. Toen kwam dat optreden eigenlijk helemaal stil te liggen. Ik zou het heel leuk vinden om met muzikanten samen te spelen, maar momenteel doe ik het met backing tracks. Dat werkt op zich leuk, maar live is nog leuker.’

Dick van der Veer Fotografie